کوهپیمایی همراه با کودکان

همیشه قبل از شروع کوهپیمائی باید به اصل گرم کردن بدن و پس از آن خنک کردن توجه داشته باشیم چراکه این امر در جلوگیری و کاهش کوفتگی و درد عضلانی بسیار مفید است. یادمان باشد هرگز کودک را به انجام کاری که از آن وحشت دارد و یا قادر به انجام آن نیست مجبور نکنیم.

کودکان تفاوت‌های فیزیولوژیکی خاصی در مقایسه با بزرگسالان دارند، باید توجه داشت که کودک توان کمتری در ورزش هوازی دارد و تعداد ضربان قلب و تنفس بیشتری دارد. یعنی او، در مقایسه با یک فرد بزرگسال برای به‌دست آوردن یک میزان مشخص اکسیژن باید تعداد بیشتری نفس بکشد و این اتلاف انرژی و آب در ضمن سوخت عضلات کودکان بیشتر چربی است تا گلیکوژن. گلوکز و سوخت چربی نیاز به 10 درصد اکسیژن بیشتر داشته و بازده کمتری هم دارد. از طرفی دست و پاهای کودکان بالانس حرکتی لازم را با عضلاتشان ندارند و نسبتاً حجم عضلانی کمتری دارند و از آنجائیکه کودکان آستانه بی‌هوازی بالایی دارند، مانند دونده‌‌های مجرب دو استقامت بزرگسالان، این شراط توجیه کننده این وضعیت است که چطور آنها هیجانات کوتاه، ناگهانی و هیجان پذیری دارند. وقوع چنین حالتی برای بیشتر بالغین غیرممکن است، در عین حال این وضعیت مانند شمشیر دو لبه است، چراکه کودک سطح پائین‌تری از اسید لاکتیک را دارد، بنابراین روند ایجاد خستگی در آنها کندتر است. تا زمانی که گرمازده، دهیدراته و یا مضطرب نشده‌اند می‌توانند به مسیر ادامه می‌دهند.

بدن کودکان به ازاء هر کیلوگرم از وزن خود گرمای بیشتری نسبت به بزرگسالان تولید می‌کنند اما چون سیستم تنظیم دمای بدن آنها ضعیف بوده و از طرفی سطح پوستی وسیع‌تری دارند، سریعاً دچار افزایش یا کاهش دما می‌شوند، به‌ همین دلیل نسبت به شوک‌های گرمایی و هم به کاهش دما (هیپوترمی) حساس‌تر هستند.

 

به کودک آموزش دهیم تا از موسیقی طبیعت لذت ببرد و یادآور شویم که موسیقی طبیعت شامل پرندگان، قورباغه‌ها، حشرات، صدای رودخانه و... است. همیشه در برنامه‌های کوهپیمائی یک سوت بر گردن کودکمان آویزان کنیم و به او آموزش دهیم تا در بعضی موارد خاص با سوت ما را از وضعیت خویش مطلع سازد. مثلاً 3 سوت متوالی می‌تواند به این معنی باشد که «من گم شده‌ام». زمانی که کودکمان بزرگ شد باید حتماً جعبه نجات (بقاء) و کیف کمک‌های اولیه به لوازم او اضافه شود.

بهتر است مهارت‌های آسان را به کودک آموزش دهید. به‌خصوص مهارت‌های حرکتی برای عضلات بزرگ نه عضلات کوچک و همچنین فعالیت‌هایی که باعث تقویت سیستم‌های هوازی می‌شوند و انعطاف پذیری بدنشان را افزایش می‌دهند. همیشه به این نکته توجه کنیم که باید کودکمان را تشویق کنیم و سعی در افزایش آگاهی و دانش او نسبت به محیط زیست داشته باشیم. از کوهپیمائی به‌عنوان فرصتی جهت افزایش تجربه‌های مختلف علمی و... در کودکمان بهره ببریم و در حین انجام کوهپیمائی حس مسئولیت‌پذیری و احترام گذاشتن به دیگران و طبیعت را در کودکمان تقویت کنیم.
سعی کنیم تا روابط کودکمان با کودکان دیگر تقویت گردد و به تقویت اعتماد به نفس او بپردازیم. به کودکان آموزش دهیم تا به اصل باقی نگذاشتن نشانه‌ای در طبیعت بعد از کوهپیمائی مقید باشند. زباله‌های خود را جمع کرده، در جای مناسبی قرار داده، با خود به شهر و مکان مناسبی انتقال دهند و در یک برنامه کوهپیمائی حدالمقدور یک جا آتش روشن کنند. همچنین از مسیرهای مشخص شده و قابل عبور تردد نمایند.